Προσφυγή κατά του ΟΑΕΕ για επανυπολογισμό των εισφορών – οφειλών

 

Μετά από 3 τουλάχιστον χρόνια από την δημοσιοποίηση της γνωμοδότησης Μανιτάκη που κατέδειξε τις παρανομίες του ΟΑΕΕ σε βάρος των ασφαλισμένων του και την εναλλαγή στην εξουσία της πλειοψηφίας των πολιτικών κομμάτων, έχει γίνει απολύτως ξεκάθαρο ότι οι ασφαλισμένοι δεν θα πρέπει να περιμένουν πολιτική λύση στο θέμα των οφειλών στον ΟΑΕΕ και ότι είναι μονόδρομος η προσφυγή στην Δικαιοσύνη προκειμένου να προστατέψουν την αξιοπρέπειά τους, την εργασία και την περιουσία τους.

Πως θα μπορούσαν να μειωθούν οι οφειλές δικαστικά; Είναι δυνατόν να γίνει αναδρομικός υπολογισμός των εισφορών με τον τρόπο υπολογισμού που γίνεται τώρα, δηλαδή οι εισφορές των προηγούμενων ετών να υπολογιστούν ως ποσοστό επί των δηλωθέντων εισοδημάτων,  ώστε να μειωθούν οι εισφορές των προηγούμενων χρόνων κι επομένως και οι οφειλές;

Στα προηγούμενα εύλογα ερωτήματα η απάντηση είναι πως ναι, μπορούν μέσω προσφυγών οι ασφαλισμένοι να οδηγήσουν τις εξελίξεις, ώστε οι εισφορές τους, των προηγούμενων χρόνων, να υπολογιστούν ως ποσοστό επί των δηλωθέντων εισοδημάτων τους, κάτι το οποίο για την πλειοψηφία θα σημαίνει σημαντική μείωση των οφειλών τους, ενώ παράλληλα θα είναι καλυμμένοι έναντι κατασχέσεων μέχρι να εκδικαστεί οριστικά η προσφυγή τους.

Όσοι λοιπόν σκέφτονται να προσφύγουν κατά του ΟΑΕΕ, αμφισβητώντας το ύψος των οφειλών τους,  μπορούν να αντιγράψουν το κείμενο που ακολουθεί και να το δείξουν σε δικηγόρο της επιλογής τους προκειμένου να προχωρήσουν σε ομαδική ή ατομική προσφυγή.

Επιχειρηματολογία για τις εισφορές ως ποσοστό επί των δηλωθέντων εισοδημάτων

Στο προηγούμενο σύστημα υπολογισμού οι εισφορές του κλάδου σύνταξης των ασφαλισμένων του ΟΑΕΕ, ήταν υπολογισμός με ποσοστό (20%) επί τεκμαρτών εισοδημάτων, γνωστών ως κατηγορίες ή κλάσεις.

Δηλαδή και με το προηγούμενο σύστημα ο υπολογισμός των εισφορών γινόταν σύμφωνα με ότι ορίζει το Σύνταγμα για τα δημόσια βάρη, με τη διαφορά ότι το ποσοστό 20% – για τον κλάδο σύνταξης – υπολογιζόταν επί τεκμαρτών εισοδημάτων.

(Το ίδιο ισχύει και για το ποσό εισφοράς του κλάδου υγείας)

Το γεγονός αυτό το πιστοποιεί η εγκύκλιος του υπουργείου για τον τρόπο υπολογισμού των εισφορών με το νέο ασφαλιστικό, σύμφωνα με την οποία :  Βασικό γνώρισμα του νέου καθεστώτος είναι η μετάβαση για τον υπολογισμό των ασφαλιστικών εισφορών από το τεκμαρτό εισόδημα (ασφαλιστικές κατηγορίες για ΟΑΕΕ και ΟΓΑ και νέους ασφαλισμένους του ΕΤΑΑ), και τις σταθερές μηνιαίες ασφαλιστικές εισφορές (για τους παλαιούς ασφαλισμένους του ΕΤΑΑ), στο πραγματικό εισόδημα που προκύπτει από την άσκηση της επαγγελματικής δραστηριότητας.

Επίσης, η πλειοψηφία των ασφαλισμένων ανά τριετία υποχρεωτικά ανέβαινε ασφαλιστική κατηγορία, δηλαδή αυξανόταν το τεκμαρτό εισόδημα βάσει του οποίου υπολογιζόντουσαν οι εισφορές.

Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα, άτομα με διαφορετικά επαγγέλματα, σε διαφορετικές περιοχές και με διαφορετικά εισοδήματα να πληρώνουν τις ίδιες εισφορές με μόνο κριτήριο τα ίδια έτη ασφάλισης στον ΟΑΕΕ. Είχαμε δηλαδή άτομα με διαφορετικές πραγματικές συνθήκες να κρίνονται με κοινό κριτήριο ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΙΚΟ και σε καμία περίπτωση αντικειμενικό για το εισόδημά τους. Όμως η πρακτική αυτή είχε ήδη κριθεί παράνομη σε αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) και χαρακτηριστικό είναι το απόσπασμα από την απόφαση 18906/2015 του τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου ΑΘηνών που τις επικαλείται :

«… αναγνωρίζεται στον κοινό νομοθέτη ή την κατ’ εξουσιοδότηση θεσμοθετούσα Διοίκηση η ευχέρεια να ρυθμίζει με ενιαίο ή με διαφορετικό τρόπο τις ποικίλες προσωπικές ή πραγματικές καταστάσεις και σχέσεις, λαμβάνοντας υπόψη τις υφιστάμενες κοινωνικές, οικονομικές, επαγγελματικές ή άλλες συνθήκες, που συνδέονται με καθεμία από τις καταστάσεις ή σχέσεις αυτές, με βάση γενικά και αντικειμενικά κριτήρια που βρίσκονται σε συνάφεια προς το αντικείμενο της ρύθμισης. Πρέπει όμως η επιλεγόμενη ρύθμιση να κινείται μέσα στα όρια που διαγράφονται από την αρχή της ισότητας, τα οποία αποκλείουν τόσο την εκδήλως άνιση μεταχείριση είτε με τη μορφή της εισαγωγής ενός καθαρά χαριστικού μέτρου ή προνομίου μη συνδεόμενου προς αξιολογικά κριτήρια, είτε με τη μορφή της επιβολής αδικαιολόγητης επιβάρυνσης ή της αφαίρεσης δικαιωμάτων που αναγνωρίζονται ή παρέχονται από το προϋφιστάμενο ή συγχρόνως τιθέμενο γενικότερο κανόνα, ΟΣΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΥΘΑΙΡΕΤΗ ΕΞΟΜΟΙΩΣΗ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΩΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ ή ΤΗΝ ΕΝΙΑΙΑ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΗ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΠΟΥ ΤΕΛΟΥΝ ΥΠΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ, ΜΕ ΒΑΣΗ ΟΛΩΣ ΤΥΠΙΚΑ ή ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΙΚΑ ή ΑΣΧΕΤΑ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ ΚΡΙΤΗΡΙΑ  (Σ.τ.Ε. Ολομ. 2396/2004, Ολομ. 2180/2004, Ολομ. 1252 – 1253/2003)…«

Η αδικία αυτή έχει ήδη αναγνωριστεί κι επίσημα από την Πολιτεία, με την αιτιολογική  έκθεση του Νόμου 4387/2016 (άρθρο 39) που στη σελίδα 62 αναφέρει ότι “καταργείται το προϊσχύσαν σύστημα των ασφαλιστικών κλάσεων, κατηγοριών ή τεκμαρτών ποσών που αποτελούσε άδικη βάση υπολογισμού, καθώς δεν αντανακλούσε τις πραγματικές οικονομικές δυνατότητες του ασφαλισμένου” – Η αιτιολογική έκθεση σε μορφή PDF

[upd 16/11/2017 : Την έκταση της αδικίας αποτυπώνει η επίσημη ομολογία του Υπουργείου, σύμφωνα με την οποία το 80% των ελευθέρων επαγγελματιών πληρώνει λιγότερες εισφορές με το νέο τρόπο υπολογισμού, κάτι που σημαίνει ότι με το προηγούμενο σύστημα υπολογισμού των εισφορών, το 80% πλήρωνε εισφορές παραπάνω απ’ ότι αντιστοιχούσε στα πραγματικά του εισοδήματα. – Αυτό επιβεβαιώνεται και με νεότερο δελτίο τύπου του Υπουργείου στις 22.2.2018, όπου αναφέρεται ότι το 81% των ελεύθερων επαγγελματιών του πρώην ΟΑΕΕ, έναντι 80% το 2017, θα καταβάλλει την κατώτατη εισφορά των 158 ευρώ. Στο ίδιο επίσημο δελτίο με απόλυτη σαφήνεια αναγνωρίζεται ότι οι οφειλές ήταν αποτέλεσμα του άδικου τρόπου υπολογισμού των εισφορών. Συγκεκριμένα αναφέρει ότι «… οι μη μισθωτοί καταβάλλουν πλέον χαμηλότερες και δικαιότερες εισφορές με βάση το εισόδημα και όχι επί πλασματικών και αυτόματα αυξανόμενων, ανά τριετία, ασφαλιστικών κλάσεων, που ήταν η αιτία για την αδυναμία πληρωμών, την αύξηση χρεών και την απώλεια κοινωνικοασφαλιστικών δικαιωμάτων»]

Στα προηγούμενα θα πρέπει να προστεθεί το γεγονός ότι οι ασφαλισμένοι ΔΕΝ είχαν δυνατότητα ανταπόδειξης, ώστε η εκάστοτε βάση υπολογισμού των ασφαλιστικών τους εισφορών, να αντανακλά τις πραγματικές οικονομικές τους δυνάμεις, δηλαδή τα πραγματικά εισοδήματα που αποκτούσαν από την επαγγελματική  τους δραστηριότητα, κατά παράβαση όσων ορίζονται στο άρθρο 4 παρ 5 του Συντάγματος.

Αυτή όμως η άρνηση της δυνατότητας ανταπόδειξης των ασφαλισμένων, δηλαδή με στοιχεία όπως η φορολογική τους δήλωση, να αποδείξουν ποια είναι τα πραγματικά τους εισοδήματα και βάσει αυτών να υπολογιστούν οι ασφαλιστικές τους εισφορές, ουσιαστικά αποστερούσε από τους ασφαλισμένους το υπερσυνταγματικό δικαίωμα δικαστικής προστασίας, αφήνοντας ανεξέλεγκτη την Διοίκηση, με αποτέλεσμα χιλιάδες ασφαλισμένων να γίνουν ανυπαίτια οφειλέτες. Για το θέμα της αντισυνταγματικότητας των αμάχητων τεκμηρίων υπάρχει εκτενής επιχειρηματολογία του έγκριτου νομικού Κώστα Μπέη και άλλων.

Ενδιαφέρον επίσης παρουσιάζει και το σχετικό πόρισμα του Συνηγόρου του Πολίτη, για τα αμάχητα τεκμήρια, όπου διαβάζουμε ότι το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου που ασχολήθηκε με την προβληματική της θέσπισης αμάχητων τεκμηρίων, έκρινε ότι σύμφωνα με το άρθρο 6§2 της ΕΣΔΑ τα Κράτη οφείλουν να περιορίζουν τα τεκμήρια εντός ελλόγων κριτηρίων. Επιπλέον μπορεί να συναχθεί ότι η θέσπιση αμάχητων τεκμηρίων αντιτίθεται προς το συνταγματικό δικαίωμα της αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας  …”

Ανανέωση 25/7/2017 : Να σημειωθεί ότι το Συμβούλιο της Επικρατείας κατ’ επανάληψη έχει κρίνει ότι: «….Η καθιέρωση τεκμηρίων με τα χαρακτηριστικά αυτά (κατά τρόπο γενικό και απρόσωπο και ανταποκρινόμενα στα δεδομένα της κοινής πείρας κατά τη βάση τους και το συμπέρασμα τους), και δη μαχητών, συνάδει με τα άρθρα 4 παρ. 5 και 78 Σ και δεν αντίκειται ούτε στο άρθρο 20 παρ. 1 που κατοχυρώνει το δικαίωμα παροχής έννομης προστασίας, ούτε στο άρθρο 26 αυτού, γιατί δεν συνιστά ανεπίτρεπτη επέμβαση του νομοθέτη στη δικαστική κρίση, προεχόντως λόγω του μαχητού χαρακτήρα των τεκμηρίων αυτών» (ΣτΕ 1402/1987 Ολομ., 2192/1991, 1694/1990, 1743/1992, 3814/1992).

Ανανέωση 5/4/2018 : Ομοίως και με την απόφαση ΣτΕ 1545/2008 όπου κρίθηκε ότι είναι συνταγματικός ο τεκμαρτός υπολογισμός εισφορών με προϋπόθεση να είναι μαχητά τα τεκμήρια, και να έχει δικαίωμα ανταπόδειξης ο ενδιαφερόμενος. ( η ίδια απόφαση και ΕΔΩ ) – Η συγκεκριμένη απόφαση είναι σημαντική γιατί επιτρέπει και την αναδρομική ρύθμιση στον τρόπο υπολογισμού των εισφορών. Μετά τη συγκεκριμένη απόφαση του ΣτΕ η πολιτεία άλλαξε τη σχετική νομοθεσία παρέχοντας το πλήρες δικαίωμα ανταπόδειξης στον ενδιαφερόμενο και το σκεπτικό επεξηγείται στην Αιτιολογική Έκθεση ( σελ. 23 – άρθρο 43 ) του νόμου  3863/2010 ( γνωστού ως νόμο Λοβέρδου – Κουτρουμάνη ).

(για το θέμα των αμάχητων τεκμηρίων επίσης έχει ενδιαφέρον και η απόφαση ΣτΕ 1059/2016)

Τι σημαίνουν αυτά;
Επιβεβαιώνουν ότι ο τρόπος υπολογισμού των εισφορών επί τεκμαρτών εισοδημάτων χωρίς να έχει δικαίωμα ανταπόδειξης ο ασφαλισμένος είναι αντισυνταγματικός

Δηλαδή το ΣτΕ, σύμφωνα και με τις αποφάσεις των Ευρωπαϊκών Δικαστηρίων, έχει αναγνωρίσει ότι μόνο τα μαχητά τεκμήρια δεν αποστερούν το δικαίωμα έννομης προστασίας.

Πρακτικά για τους ασφαλισμένους του ΟΑΕΕ αυτό σημαίνει ότι θα έπρεπε να έχουν το δικαίωμα ανταπόδειξης, δηλαδή να έχουν το δικαίωμα να προσκομίσουν επίσημα στοιχεία (τις φορολογικές τους δηλώσεις) που να αποδεικνύουν τα πραγματικά τους εισοδήματα και με βάση αυτά να υπολόγιζε ο ΟΑΕΕ τις εισφορές (προσφεύγοντας στις αρμόδιες επιτροπές ή με προσφυγή στα αρμόδια δικαστήρια).

Σύμφωνα με τα προηγούμενα,  κάθε προσφυγή που θα αμφισβητεί τη νομιμότητα του προηγούμενου τρόπου υπολογισμού των εισφορών (και των οφειλών βάσει αυτών), ως αντισυνταγματικού γιατί δεν είχε δικαίωμα ανταπόδειξης ο ασφαλισμένος, με το κατάλληλα διατυπωμένο αίτημα, μπορεί να οδηγήσει σε επανυπολογισμό των εισφορών (και συνεπώς και των οφειλών) του ασφαλισμένου με βάση τα δηλωθέντα εισοδήματά του, δηλαδή σε αναδρομική εφαρμογή του νέου τρόπου υπολογισμού που είναι νόμος του κράτους.

Προσοχή, είναι σημαντικό να αμφισβητείται η συνταγματικότητα του τρόπου υπολογισμού των εισφορών, για τον λόγο που αναφέρθηκε προηγουμένως, είτε για να κρίνει το ίδιο το δικαστήριο σε πρώτο βαθμό την αντισυνταγματικότητα, είτε για να παραπέμψει το αίτημα στο Συμβούλιο της Επικρατείας.

Ανανέωση 21/7/2017 : Σε πρόσφατη απόφαση ΕΔΔΑ κρίθηκε ότι με τη χρήση αμάχητων τεκμηρίων  παραβιάζεται το άρθρο 6 παρ.1 ΕΣΔΑ κι υπάρχει στέρηση δικαστικής προστασίας που αντιβαίνει το ευρωπαϊκό δίκαιο

***

Ανανέωση 24/3/2018 : Με τον προηγούμενο τρόπο υπολογισμού των εισφορών και οι εισφορές υγείας ήταν ποσοστό επί τεκμαρτών εισοδημάτων (όπως αναγράφει και το σχετικό ΦΕΚ που είναι στην φωτογραφία – με κλίκ επάνω της ανοίγει σε μεγάλο μέγεθος σε νέο παράθυρο)

[… ΦΕΚ 1911 Β΄ – 2010

Αριθμ. Φ.40035/28598/3314 (6)
Τροποποίηση του πρώτου εδαφίου της παρ.2 του άρθρου 4 του Κανονισμού του Κλάδου Υγείας του ΟΑΕΕ.

Η μηνιαία ατομική εισφορά του Κλάδου Υγείας για όσους έχουν υπαχθεί στην ασφάλιση μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 1992, ορίζεται σε ποσοστό 7,65% επί της 4ης ασφαλιστικής κατηγορίας του άρθρου 5 
του π.δ/τος 258/2005, (Α΄/316) όπως ισχύει κάθε φορά. …]

Επομένως, όποιος αμφισβητεί τη συνταγματικότητα του τρόπου υπολογισμού των εισφορών σύνταξης γιατί ήταν ποσοστό (20%) επί τεκμαρτών εισοδημάτων χωρίς να έχει το συνταγματικό του δικαίωμα να τα αμφισβητήσει ο ασφαλισμένος, με την ίδια επιχειρηματολογία μπορεί να θέσει θέμα αντισυνταγματικότητας και για τις εισφορές υγείας.

***

Για τα ποσά που χρέωνε ο ΟΑΕΕ, για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη την οποία όμως δεν παρείχε, οι ασφαλισμένοι μπορούν να χρησιμοποιήσουν την τεκμηρίωση της γνωμοδότησης Μανιτάκη κι επιπρόσθετα έρευνα για την πρόσβαση στις παροχές υγείας  όλη την περίοδο, από το 2006 έως τα μέσα του 2016. Στην έρευνα παρουσιάζονται όλες οι παράμετροι κι αποδεικνύεται ότι μέχρι τα μέσα του 2014 οι ασφαλισμένοι οφειλέτες ήταν αποκλεισμένοι από την πρόσβαση σε παροχές υγείας και οι παροχές που είχαν, μετά τα μέσα του 2014 και μέχρι τα μέσα του 2016, ήταν οι ελάχιστες παροχές πρόνοιας που δεν έχουν σχέση και δεν υποκαθιστούσαν ποιοτικά και ποσοτικά τις προβλεπόμενες παροχές που στερούσε ο ΟΑΕΕ ενώ τις χρέωνε. Στην έρευνα υπάρχει και νομική τεκμηρίωση για την αντισυνταγματικότητα των σχετικών διατάξεων, λόγω παραβίασης της αρχής της αναλογικότητας.

Η συνολική έρευνα για τις παροχές υγείας όλη την περίοδο ΕΔΩ

***

Στο ερώτημα που και σε ποιούς μπορεί να σταθεί αυτή η επιχειρηματολογία, η απάντηση είναι ΣΕ ΟΛΟΥΣ ανεξάρτητα πότε έγιναν οι οφειλές.

Βέβαια όσοι έχουν οφειλές πριν το 2009 καλό είναι να περιμένουν κάποια θετική απόφαση και πάνω σε αυτή “να χτίσουν” τη δική τους προσφυγή, προκειμένου να αποφύγουν το ενδεχόμενο να κριθούν ως “μπαταχτσήδες” και να απορριφθεί η προσφυγή τους.

***

Ανανέωση 9/4/2018 : Όσοι είχαν χαμηλά εισοδήματα στις δηλώσεις τους (μηδενικά ή κάτω από 7000 ετήσιο εισόδημα) αφού προηγουμένως αμφισβητήσουν τη συνταγματικότητα του προηγούμενου τρόπου υπολογισμού των εισφορών, θα πρέπει να αιτηθούν ως προτεινόμενη ελάχιστη εισφορά το ποσό της πρώτης κατηγορίας ή εναλλακτικά το υπαρκτό παράδειγμα ιδιοκτητών τουριστικών καταλυμάτων που πλήρωναν την εισφορά της πρώτης κατηγορίας με έκπτωση -30% (περισσότερα για τις μειωμένες εισφορές ΕΔΩ ).

Το συγκεκριμένο αίτημα, θα μπορούσε να υποστηριχτεί με διάφορους τρόπους, όπως για παράδειγμα, ως πρόταση ελάχιστου ποσού εισφοράς για όσους είχαν χαμηλά εισοδήματα (αντίστοιχα με το ετήσιο εισόδημα μισθωτού), προκειμένου να διασφαλιστεί η βιωσιμότητα του ταμείου και με δεδομένο ότι χρησιμοποιούνται αντικειμενικά στοιχεία προσδιορισμού του εισοδήματος της πρώτης κατηγορίας, ΑΦΟΥ όμως έχει προηγηθεί η σαφής αμφισβήτηση στη νομιμότητα του νόμου που καθόριζε τις ασφαλιστικές κατηγορίες. Μάλιστα εκτιμώ ότι στο συγκεκριμένο (ή ανάλογο) αίτημα, είναι πιο σωστό  να χρησιμοποιηθεί ο όρος «μεταρρυθμιστούν οι εισφορές μου» ώστε να μην αφήνεται κανένα περιθώριο παρερμηνείας.

Με αυτό τον τρόπο θα ξεπεράσουν την επιχειρηματολογία του ΟΑΕΕ αλλά και τη νομολογία που προστατεύει την βιωσιμότητα των ασφαλιστικών φορέων.

***

Με βάση τις μέχρι τώρα αποφάσεις,  διαπιστώνεται η προσπάθεια του ΟΑΕΕ να εμφανίσει το μέτρο των ρυθμίσεων οφειλών, ως εναλλακτική επιλογή  ηπιότερου μέτρου  για τον οφειλέτη ασφαλισμένο, προκειμένου να μην έχει τις συνέπειες των παράνομων μέτρων που εφάρμοζε ο ΟΑΕΕ στους ασφαλισμένους οφειλέτες. Με το τέχνασμα αυτό επιχειρεί  να ξεπεράσει την εμφανή παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας, από τη δέσμη μέτρων που εφάρμοζε και παράλληλα να εμφανίσει τους οφειλέτες ως κακοπληρωτές. Για το θέμα αυτό έχει γίνει ειδικό άρθρο που αποδεικνύει ότι οι ρυθμίσεις ΔΕΝ αποτελούσαν επιλογή εναλλακτικού ηπιότερου μέτρου – το άρθρο ΕΔΩ

 

* για το συγκεκριμένο θέμα είχα πρωτοαναφερθεί σε άρθρο μου τον Μάρτιο του 2015  κι είχα επανέλθει με σειρά άρθρων, ενώ το είχαμε μεταξύ των επιχειρημάτων στην προσφυγή που έκανε για λογαριασμό μου ο δικηγόρος Δημήτρης Τεμπέρης, άριστος γνώστης των θεμάτων και από τους πρώτους που πέτυχαν   θετική απόφαση κατά του  ΟΑΕΕ.  Αργότερα είχα την τύχη και την τιμή να γνωριστώ με τον Χρήστο Κλειώση, έγκριτο νομικό και πρόεδρο της Ένωσης Φορολογουμένων Ελλάδος, ο οποίος είχε προσφύγει κατά του ΟΑΕΕ  με τη συγκεκριμένη επιχειρηματολογία, για λογαριασμό ασφαλισμένου οφειλέτη.

Γιάννης Μανιάτης        

Σχετικά άρθρα :

Γνωμοδότηση Μανιτάκη

Οι παρανομίες του ΟΑΕΕ

Απόφαση 18906/2015 τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών

Οι εισφορές του ΟΑΕΕ βάσει τεκμαρτών εισοδημάτων είναι αντισυνταγματικές

Πόρισμα Συνηγόρου του Πολίτη για τα αμάχητα τεκμήρια

Επιχειρήματα για προσφυγή κατά του ΟΑΕΕ

Επιχειρήματα για την διαγραφή των οφειλών ιατροφαρμακευτικής

Η διαχρονική συνταγή αποτυχίας των ρυθμίσεων

Η ομάδα μας στο Facebook

Advertisements

18 σκέψεις σχετικά με το “Προσφυγή κατά του ΟΑΕΕ για επανυπολογισμό των εισφορών – οφειλών

  1. […] *** Σε νεότερο άρθρο παρουσιάζεται η επιχειρηματολογία που μπορούν να χρησιμοποιήσουν οι ασφαλισμένοι για προσφυγή κατά του ΟΑΕΕ μετά την 1/1/2017 που ισχύει ο νέος τρόπος υπολογισμού των εισφορών. ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ […]

    Μου αρέσει!

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.