Προσφυγή κατά του ΟΑΕΕ για επανυπολογισμό των εισφορών – οφειλών

Μετά από 3 τουλάχιστον χρόνια από την δημοσιοποίηση της γνωμοδότησης Μανιτάκη που κατέδειξε τις παρανομίες του ΟΑΕΕ σε βάρος των ασφαλισμένων του και την εναλλαγή στην εξουσία της πλειοψηφίας των πολιτικών κομμάτων, έχει γίνει απολύτως ξεκάθαρο ότι οι ασφαλισμένοι δεν θα πρέπει να περιμένουν πολιτική λύση στο θέμα των οφειλών στον ΟΑΕΕ και ότι είναι μονόδρομος η προσφυγή στην Δικαιοσύνη προκειμένου να προστατέψουν την αξιοπρέπειά τους, την εργασία και την περιουσία τους.

Πως θα μπορούσαν να μειωθούν οι οφειλές δικαστικά; Είναι δυνατόν να γίνει αναδρομικός υπολογισμός των εισφορών με τον τρόπο υπολογισμού που γίνεται τώρα, δηλαδή οι εισφορές των προηγούμενων ετών να υπολογιστούν ως ποσοστό επί των δηλωθέντων εισοδημάτων,  ώστε να μειωθούν οι εισφορές των προηγούμενων χρόνων κι επομένως και οι οφειλές;

Στα προηγούμενα εύλογα ερωτήματα η απάντηση είναι πως ναι, μπορούν μέσω προσφυγών οι ασφαλισμένοι να οδηγήσουν τις εξελίξεις, ώστε οι εισφορές τους, των προηγούμενων χρόνων, να υπολογιστούν ως ποσοστό επί των δηλωθέντων εισοδημάτων τους, κάτι το οποίο για την πλειοψηφία θα σημαίνει σημαντική μείωση των οφειλών τους, ενώ παράλληλα θα είναι καλυμμένοι έναντι κατασχέσεων μέχρι να εκδικαστεί οριστικά η προσφυγή τους.

Όσοι λοιπόν σκέφτονται να προσφύγουν κατά του ΟΑΕΕ, αμφισβητώντας το ύψος των οφειλών τους,  μπορούν να αντιγράψουν το κείμενο που ακολουθεί και να το δείξουν σε δικηγόρο της επιλογής τους προκειμένου να προχωρήσουν σε ομαδική ή ατομική προσφυγή.

Επιχειρηματολογία για τις εισφορές ως ποσοστό επί των δηλωθέντων εισοδημάτων

Στο προηγούμενο σύστημα υπολογισμού οι εισφορές του κλάδου σύνταξης των ασφαλισμένων του ΟΑΕΕ, ήταν υπολογισμός με ποσοστό (20%) επί διοικητικά καθοριζόμενων τεκμαρτών εισοδημάτων, γνωστών ως κατηγορίες ή κλάσεις.

Δηλαδή και με το προηγούμενο σύστημα ο υπολογισμός των εισφορών γινόταν σύμφωνα με ότι ορίζει το Σύνταγμα για τα δημόσια βάρη, με τη διαφορά ότι το ποσοστό 20% – για τον κλάδο σύνταξης – υπολογιζόταν επί τεκμαρτών εισοδημάτων.

Το γεγονός αυτό το πιστοποιεί η εγκύκλιος του υπουργείου για τον τρόπο υπολογισμού των εισφορών με το νέο ασφαλιστικό, σύμφωνα με την οποία :  Βασικό γνώρισμα του νέου καθεστώτος είναι η μετάβαση για τον υπολογισμό των ασφαλιστικών εισφορών από το τεκμαρτό εισόδημα (ασφαλιστικές κατηγορίες για ΟΑΕΕ και ΟΓΑ και νέους ασφαλισμένους του ΕΤΑΑ), και τις σταθερές μηνιαίες ασφαλιστικές εισφορές (για τους παλαιούς ασφαλισμένους του ΕΤΑΑ), στο πραγματικό εισόδημα που προκύπτει από την άσκηση της επαγγελματικής δραστηριότητας.

Επίσης, η πλειοψηφία των ασφαλισμένων ανά τριετία υποχρεωτικά ανέβαινε ασφαλιστική κατηγορία, δηλαδή αυξανόταν το τεκμαρτό εισόδημα βάσει του οποίου υπολογιζόντουσαν οι εισφορές.

Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα, άτομα με διαφορετικά επαγγέλματα, σε διαφορετικές περιοχές και με διαφορετικά εισοδήματα να πληρώνουν τις ίδιες εισφορές με μόνο κριτήριο τα ίδια έτη ασφάλισης στον ΟΑΕΕ. Είχαμε δηλαδή άτομα με διαφορετικές πραγματικές συνθήκες να κρίνονται με κοινό κριτήριο ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΙΚΟ και σε καμία περίπτωση αντικειμενικό για το εισόδημά τους. Η πρακτική αυτή είχε ήδη κριθεί παράνομη σε αποφάσεις του ΣτΕ και χαρακτηριστικό είναι το απόσπασμα από την απόφαση 18906/2015 του τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου ΑΘηνών που τις επικαλείται :

«… αναγνωρίζεται στον κοινό νομοθέτη ή την κατ’ εξουσιοδότηση θεσμοθετούσα Διοίκηση η ευχέρεια να ρυθμίζει με ενιαίο ή με διαφορετικό τρόπο τις ποικίλες προσωπικές ή πραγματικές καταστάσεις και σχέσεις, λαμβάνοντας υπόψη τις υφιστάμενες κοινωνικές, οικονομικές, επαγγελματικές ή άλλες συνθήκες, που συνδέονται με καθεμία από τις καταστάσεις ή σχέσεις αυτές, με βάση γενικά και αντικειμενικά κριτήρια που βρίσκονται σε συνάφεια προς το αντικείμενο της ρύθμισης. Πρέπει όμως η επιλεγόμενη ρύθμιση να κινείται μέσα στα όρια που διαγράφονται από την αρχή της ισότητας, τα οποία αποκλείουν τόσο την εκδήλως άνιση μεταχείριση είτε με τη μορφή της εισαγωγής ενός καθαρά χαριστικού μέτρου ή προνομίου μη συνδεόμενου προς αξιολογικά κριτήρια, είτε με τη μορφή της επιβολής αδικαιολόγητης επιβάρυνσης ή της αφαίρεσης δικαιωμάτων που αναγνωρίζονται ή παρέχονται από το προϋφιστάμενο ή συγχρόνως τιθέμενο γενικότερο κανόνα, ΟΣΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΥΘΑΙΡΕΤΗ ΕΞΟΜΟΙΩΣΗ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΩΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ ή ΤΗΝ ΕΝΙΑΙΑ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΗ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΠΟΥ ΤΕΛΟΥΝ ΥΠΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ, ΜΕ ΒΑΣΗ ΟΛΩΣ ΤΥΠΙΚΑ ή ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΙΚΑ ή ΑΣΧΕΤΑ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ ΚΡΙΤΗΡΙΑ  (Σ.τ.Ε. Ολομ. 2396/2004, Ολομ. 2180/2004, Ολομ. 1252 – 1253/2003)…»

Η αδικία αυτή έχει ήδη αναγνωριστεί κι επίσημα από την Πολιτεία, με την αιτιολογική  έκθεση του Νόμου 4387/2016 (άρθρο 39) που στη σελίδα 62 αναφέρει ότι “καταργείται το προϊσχύσαν σύστημα των ασφαλιστικών κλάσεων, κατηγοριών ή τεκμαρτών ποσών που αποτελούσε άδικη βάση υπολογισμού, καθώς δεν αντανακλούσε τις πραγματικές οικονομικές δυνατότητες του ασφαλισμένου” – Η αιτιολογική έκθεση σε μορφή PDF

[upd 16/11/2017 : Την έκταση της αδικίας αποτυπώνει η επίσημη ομολογία του Υπουργείου, σύμφωνα με την οποία το 80% των ελευθέρων επαγγελματιών πληρώνει λιγότερες εισφορές με το νέο τρόπο υπολογισμού, κάτι που σημαίνει ότι με το προηγούμενο σύστημα υπολογισμού των εισφορών, το 80% πλήρωνε εισφορές παραπάνω απ’ ότι αντιστοιχούσε στα πραγματικά του εισοδήματα.]

Στα προηγούμενα θα πρέπει να προστεθεί το γεγονός ότι οι ασφαλισμένοι ΔΕΝ είχαν δυνατότητα ανταπόδειξης, ώστε η εκάστοτε βάση υπολογισμού των ασφαλιστικών τους εισφορών, να αντανακλά τις πραγματικές οικονομικές τους δυνάμεις, δηλαδή τα εισοδήματα που αποκτούσαν από την επαγγελματική  τους δραστηριότητα, κατά παράβαση όσων ορίζονται στο άρθρο 4 παρ 5 του Συντάγματος.

Αυτή όμως η άρνηση της δυνατότητας ανταπόδειξης των ασφαλισμένων, ουσιαστικά αποστερούσε από τους ασφαλισμένους το υπερσυνταγματικό δικαίωμα δικαστικής προστασίας, αφήνοντας ανεξέλεγκτη την Διοίκηση, με αποτέλεσμα χιλιάδες ασφαλισμένων να γίνουν ανυπαίτια οφειλέτες. Για το θέμα της αντισυνταγματικότητας των αμάχητων τεκμηρίων υπάρχει εκτενής επιχειρηματολογία του έγκριτου νομικού Κώστα Μπέη και άλλων.

Ενδιαφέρον επίσης παρουσιάζει και το σχετικό πόρισμα του Συνηγόρου του Πολίτη, για τα αμάχητα τεκμήρια, όπου διαβάζουμε ότι το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου που ασχολήθηκε με την προβληματική της θέσπισης αμάχητων τεκμηρίων, έκρινε ότι σύμφωνα με το άρθρο 6§2 της ΕΣΔΑ τα Κράτη οφείλουν να περιορίζουν τα τεκμήρια εντός ελλόγων κριτηρίων. Επιπλέον μπορεί να συναχθεί ότι η θέσπιση αμάχητων τεκμηρίων αντιτίθεται προς το συνταγματικό δικαίωμα της αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας  …”

Ανανέωση 25/7/2017 : Να σημειωθεί ότι το Συμβούλιο της Επικρατείας κατ’ επανάληψη έχει κρίνει ότι: «….Η καθιέρωση τεκμηρίων με τα χαρακτηριστικά αυτά (κατά τρόπο γενικό και απρόσωπο και ανταποκρινόμενα στα δεδομένα της κοινής πείρας κατά τη βάση τους και το συμπέρασμα τους), και δη μαχητών, συνάδει με τα άρθρα 4 παρ. 5 και 78 Σ και δεν αντίκειται ούτε στο άρθρο 20 παρ. 1 που κατοχυρώνει το δικαίωμα παροχής έννομης προστασίας, ούτε στο άρθρο 26 αυτού, γιατί δεν συνιστά ανεπίτρεπτη επέμβαση του νομοθέτη στη δικαστική κρίση, προεχόντως λόγω του μαχητού χαρακτήρα των τεκμηρίων αυτών» (ΣτΕ 1402/1987 Ολομ., 2192/1991, 1694/1990, 1743/1992, 3814/1992).

Δηλαδή το ΣτΕ έχει αναγνωρίσει ότι τα μαχητά τεκμήρια δεν αποστερούν το δικαίωμα έννομης προστασίας, υποδηλώνοντας σιωπηλά την προβληματική των αμάχητων τεκμηρίων.

Ανανέωση 21/7/2017 : Σε πρόσφατη απόφαση ΕΔΔΑ κρίθηκε ότι με τη χρήση αμάχητων τεκμηρίων  παραβιάζεται το άρθρο 6 παρ.1 ΕΣΔΑ κι υπάρχει στέρηση δικαστικής προστασίας που αντιβαίνει το ευρωπαϊκό δίκαιο

Σύμφωνα με τα προηγούμενα,  κάθε προσφυγή που θα αμφισβητεί τη νομιμότητα του προηγούμενου τρόπου υπολογισμού, ως αντισυνταγματικού γιατί δεν είχε δικαίωμα ανταπόδειξης ο ασφαλισμένος, με το κατάλληλα διατυπωμένο αίτημα, μπορεί να οδηγήσει σε επανυπολογισμό των εισφορών (και συνεπώς και των οφειλών) του ασφαλισμένου με βάση τα δηλωθέντα εισοδήματά του, δηλαδή σε αναδρομική εφαρμογή του νέου τρόπου υπολογισμού που είναι νόμος του κράτους.

Για τα ποσά που χρέωνε ο ΟΑΕΕ, για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη την οποία όμως δεν παρείχε, οι ασφαλισμένοι μπορούν να χρησιμοποιήσουν την τεκμηρίωση της γνωμοδότησης Μανιτάκη κι επιπρόσθετα την σκέψη 4 απόφασης της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου που αναφέρεται στην αρχή της αναλογικότητας, η οποία καταπατείται βάναυσα από τον ΟΑΕΕ στο συγκεκριμένο θέμα κι όποιο ακόμα νομικό επιχείρημα επικουρικά χρησιμοποιήσει ο δικηγόρος που θα αναλάβει την προσφυγή τους.

Ανανέωση 3/7/2017 : Προς ενίσχυση της αναφοράς στην αρχή της αναλογικότητας, υπάρχει και η απόφαση 1129/2003 του Συμβουλίου της Επικρατείας, όπου στην σκέψη 7 αναφέρει ότι «η συνταγματική αρχή της αναλογικότητας επιβάλλει την επιδίωξη του δημοσίου σκοπού με τον ηπιότερο για τον διοικούμενο τρόπο»

Και πιστεύω μπορεί ο καθ’ ένας να αντιληφθεί ότι ο ΟΑΕΕ αντί του ηπιότερου τρόπου εφάρμοσε τον πλέον επαχθή, αφού εφαρμόζει πολλαπλάσια μέτρα σε βάρος του οφειλέτη, δυσανάλογα με τον επιδιωκόμενο σκοπό.

Ανανέωση 19/7/2017 : Σε νεότερο άρθρο παρουσιάζεται η επιχειρηματολογία που μπορούν να αναπτύξουν οι ασφαλισμένοι για την διαγραφή των ασφαλιστικών εισφορών για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη που δεν τους παρείχε ο ΟΑΕΕ – ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ

Στο ερώτημα που και σε ποιούς μπορεί να σταθεί αυτή η επιχειρηματολογία, η απάντηση είναι ΣΕ ΟΛΟΥΣ ανεξάρτητα πότε έγιναν οι οφειλές. Βέβαια όσοι έχουν οφειλές πριν το 2009 καλό είναι να περιμένουν κάποια θετική απόφαση και πάνω σε αυτή “να χτίσουν” τη δική τους προσφυγή, προκειμένου να αποφύγουν το ενδεχόμενο να κριθούν ως “μπαταχτσήδες” και να απορριφθεί η προσφυγή τους.

* για το συγκεκριμένο θέμα είχα πρωτοαναφερθεί σε άρθρο μου τον Μάρτιο του 2015  κι είχα επανέλθει με σειρά άρθρων, ενώ το είχαμε μεταξύ των επιχειρημάτων στην προσφυγή που έκανε για λογαριασμό μου ο δικηγόρος Δημήτρης Τεμπέρης, άριστος γνώστης των θεμάτων και από τους πρώτους που πέτυχαν   επιτυχή απόφαση κατά του  ΟΑΕΕ.  Αργότερα είχα την τύχη και την τιμή να γνωριστώ με τον Χρήστο Κλειώση, έγκριτο νομικό και πρόεδρο της Ένωσης Φορολογουμένων Ελλάδος, ο οποίος είχε προσφύγει κατά του ΟΑΕΕ  με τη συγκεκριμένη επιχειρηματολογία, για λογαριασμό ασφαλισμένου οφειλέτη.

Γιάννης Μανιάτης        

Σχετικά άρθρα :

Γνωμοδότηση Μανιτάκη

Οι παρανομίες του ΟΑΕΕ

Απόφαση 18906/2015 τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών

Οι εισφορές του ΟΑΕΕ βάσει τεκμαρτών εισοδημάτων είναι αντισυνταγματικές

Πόρισμα Συνηγόρου του Πολίτη για τα αμάχητα τεκμήρια

Επιχειρήματα για προσφυγή κατά του ΟΑΕΕ

Επιχειρήματα για την διαγραφή των οφειλών ιατροφαρμακευτικής

Η ομάδα μας στο Facebook

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.