Οι παρανομίες του ΟΑΕΕ

listia_oaee

Ο μέσος πολίτης, ακόμα κι αν δεν διαθέτει εξειδικευμένες νομικές γνώσεις, αντιλαμβάνεται συνήθως κάποιες κραυγαλέες αδικίες σε βάρος του κι αυτό ακριβώς η λαϊκή σοφία το έχει αποτυπώσει σε  γνωστές φράσεις της καθημερινότητας, «περί κοινού δικαίου αίσθημα», «αίσθημα κοινωνικής αδικίας» κι άλλες. Κατ’ αυτό τον τρόπο, για παράδειγμα, η πλειοψηφία αντιλαμβάνεται ότι η ισότητα των πολιτών που αναφέρει το Σύνταγμα, είναι ένα πολύ όμορφο παραμυθάκι για παιδιά κι εφήβους, όχι όμως για ενήλικες.

Κι ενώ στα γενικά θέματα οργάνωσης μιας κοινωνίας, το αίσθημα δικαίου ή αδικίας του πολίτη έχει να κάνει με γενικές καταστάσεις, όπως η ισότητα που αναφέρθηκε προηγουμένως, όταν έχει απέναντί του εξειδικευμένα θέματα, όπως είναι η κοινωνική ασφάλιση, εκεί οι διαπιστώσεις του περιορίζονται συνήθως στις οφθαλμοφανείς καταστάσεις, όπως είναι οι ανισότητες μεταξύ διαφορετικών κοινωνικών ομάδων. Σε αυτές τις περιπτώσεις, το εκάστοτε εξειδικευμένο νομικό πλαίσιο, δεν επιτρέπει στους πολλούς να αντιληφθούν τις ενδεχόμενες αδικίες, ώστε να υπάρξει μαζική αντίδραση κι ο κάθε αδικημένος από τους νόμους της κρατικής εξουσίας, ανεβαίνει μόνος τον προσωπικό του Γολγοθά.

Αυτό ακριβώς συνέβαινε με τον ΟΑΕΕ μέχρι και το 2009, όταν τα αποτελέσματα της οικονομικής κρίσης άγγιξαν την τσέπη σημαντικού τμήματος των ελευθέρων επαγγελματιών και τα έως τότε προβλήματα των λίγων, έγιναν προβλήματα των πολλών, ώστε κάποιοι λίγοι αρχικά ν’ αρχίσουν να εξετάζουν το δίκαιο του νομικού πλαισίου που είχαν απέναντί τους.

Με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και τις απεριόριστες δυνατότητες πρόσβασης στην ενημέρωση, άρχισε σταδιακά να δημιουργείται ένα «άτυπο κίνημα» αντίδρασης κατά του ΟΑΕΕ, μέσω του οποίου καθημερινά όλο και περισσότεροι αναζητούσαν λύσεις στα μεγάλα κοινωνικά προβλήματα του χώρου, αλλά και ισχυρά νομικά επιχειρήματα για να αντιπαρατεθούν, με όσα η κοινή λογική καταδείκνυε ως παρανομίες.

Συνέχεια

Εισφορές δυσανάλογες με το εισόδημα οδηγούν σε αποκλεισμό από την εργασία

yy6y56y56y56y6

Όπως είναι κοινώς αποδεκτό, εισφορές και φορολογική νομοθεσία συμπορεύονται,  καθώς η φορολογική νομοθεσία (κι οι ανάλογες αποφάσεις Ανωτάτων Δικαστηρίων) σε σημαντικό βαθμό καθορίζει το νομικό πλαίσιο υπολογισμού των εισφορών.

Ειδικότερα, οι εισφορές των αυτοαπασχολούμενων, ως δημόσια βάρη, θα πρέπει να υπολογίζονται με τρόπο ώστε α) το εναπομείναν εισόδημά τους να επαρκεί για την κάλυψη των εύλογων δαπανών αξιοπρεπούς διαβίωσης, συνυπολογίζοντας και τα υπόλοιπα οικονομικά βάρη και β) να μην οδηγούν τον αυτοαπασχολούμενο σε αποστέρηση του, συνταγματικά προστατευόμενου, δικαιώματος εργασίας.

Στο πλαίσιο αυτό πολύ σημαντική είναι η απόφαση Ανωτάτου Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, σύμφωνα με την οποία «φορολογία που δεν σου επιτρέπει να ζήσεις από το εισόδημα σου, αν δεν πουλήσεις την περιουσία σου, ισοδυναμεί με δήμευση της περιουσίας σου, (που είναι) αντίθετη με το πρόσθετο πρωτόκολλο, καθότι πρόκειται για απαλλοτρίωση -expropriation και οχι φορολόγηση -imposition»

Συνέχεια

Εισφορές ΟΑΕΕ

oaeekatasxeseis-543x330

Πόσο είναι οι εισφορές στον ΟΑΕΕ ; Είναι λογικές και νόμιμες τόσο  υψηλές εισφορές στον ΟΑΕΕ εν μέσω κρίσης ; Γιατί πρέπει να πληρώνουν τις ίδιες εισφορές, ασφαλισμένοι με διαφορετικά εισοδήματα ;

Τα προηγούμενα συνηθισμένα εύλογα ερωτήματα απασχολούν, τόσο τους νέους που θέλουν να ξεκινήσουν δική τους επιχείρηση κι αποθαρύνονται από τις παράλογες εισφορές του ΟΑΕΕ, όσο και τους παλιούς ασφαλισμένους που εν μέσω κρίσης, καλούνται να πληρώνουν για εισφορές υπέρογκα ποσά και δυσανάλογα με τα εισοδήματά τους, ποσά που αρκετές φορές ξεπερνούν τον μηνιαίο βασικό μισθό.

Το τι ακριβώς ισχύει μέχρι στιγμής και πως υπολογίζονται οι εισφορές του ΟΑΕΕ αναφέρεται σε προηγούμενο άρθρο, με τίτλο «Αντισυνταγματικές οι εισφορές του ΟΑΕΕ, όπου συνοπτικά παρουσιάζονται οι παρανομίες στον τρόπο υπολογισμού των εισφορών.

Το πώς θα έπρεπε να υπολογίζονται οι εισφορές στον ΟΑΕΕ, σύμφωνα με το Σύνταγμα και τους νόμους, το έχω επίσης παρουσιάσει σε προηγούμενα άρθρα, τα οποία αναφέρω στη συνέχεια :

Συνέχεια

10% το ανώτερο πρέπει να είναι οι εισφορές στον ΟΑΕΕ

Όσο κι αν ακούγεται απίστευτο η κυβέρνηση, δια στόματος του κου Σταθάκη, εμμέσως πλην σαφώς, έδωσε απάντηση στο ερώτημα «με τι ποσοστό πρέπει να υπολογίζονται οι εισφορές του αυτοαπασχολούμενου ;»

a757f1e492676b9dc5b30f944e6b0405_L

Ας γίνω όμως σαφής και ας πάρουμε τα γεγονότα με τη σειρά για να γίνει κατανοητό.

Γεγονός 1 : Ο νόμος 4336/2015 *(1), με τη συμφωνία του 3ου μνημονίου, είχε πρόβλεψη ώστε οι δόσεις αποπληρωμής των δανείων να επιτρέπουν στους δανειολήπτες να καλύπτουν τις Εύλογες Δαπάνες Αξιοπρεπούς Διαβίωσης.

Γεγονός 2 : Πρόσφατα ο κος Σταθάκης, στο πλαίσιο υλοποίησης των θεμάτων με τα δάνεια, δήλωσε ότι «… τα νοικοκυριά θα κληθούν να καταβάλλουν το 5% έως 10% της δόσης …» *(2)

Τι σχέση έχουν τα δύο προηγούμενα γεγονότα με τις εισφορές των αυτοαπασχολούμενων ;

Συνέχεια

Οι εισφορές του ΟΑΕΕ είναι δημόσια βάρη κι ανάλογα θα πρέπει να υπολογίζονται – upd

Η γνωστή γνωμοδότηση Μανιτάκη αποκάλυπτε, εκτός των άλλων, ότι οι εισφορές των ασφαλισμένων του ΟΑΕΕ είναι δημόσια βάρη και σύμφωνα με το άρθρο 4, παρ. 5 του Συντάγματος, οι εισφορές θα έπρεπε να είναι ανάλογες με τις δυνάμεις των ασφαλισμένων, δηλαδή με τα καθαρά εισοδήματά τους. *

lawIn

Η «λεπτομέρεια» αυτή είχε περάσει στα ψιλά γράμματα, καθώς η πλειοψηφία των ασφαλισμένων είχε επικεντρωθεί στο πόρισμα, όπου αναφέρεται ότι οι εισφορές θα έπρεπε να είχαν μειωθεί από το 2009 και πως παράνομα ο ΟΑΕΕ δεν παρείχε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη ενώ την χρέωνε. Υπ’ όψιν πως τα πορίσματα της γνωμοδότησης είχαν βγει με βάση συγκεκριμένα ερωτήματα και δεν είχε τεθεί ερώτημα αντισυνταγματικότητας του τρόπου υπολογισμού των εισφορών, οπότε και δεν υπήρξε τοποθέτηση – πόρισμα σε αυτό το θέμα.

Το ότι οι εισφορές είναι δημόσια βάρη, είναι η επιστημονική θέση που στηρίζει η πλειοψηφία του νομικού κόσμου και η επίσημη μεθοδολογία που εφαρμόζει ο ΟΟΣΑ σε εκθέσεις και μελέτες του. Επίσης, είναι ο τρόπος που υπολογίζονται οι εισφορές των αυτοαπασχολούμενων στο σύνολο σχεδόν των χωρών της  Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπου οι εισφορές των αυτοαπασχολούμενων είναι ποσοστό του καθαρού εισοδήματός τους, ενώ σε αρκετές χώρες υπάρχει και ανεισφορολόγητο.

Στη συνέχεια αντιγράφω το επίμαχο σημείο από τη γνωμοδότηση Μανιτάκη :

Συνέχεια

Η ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΙΣΦΟΡΑ ΩΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΒΑΡΟΣ ΚΑΙ Η ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΗ ΕΠΙΒΟΛΗ ΤΗΣ

Στυλιανίδης-470x260

Του Στυλιανού Δ. Μαυρίδη *

Η πρόσφατη δημοσιονομική περιπέτεια της χώρας και ο κίνδυνος κατάρρευσης των ασφαλιστικών ταμείων, επέβαλε την ανάγκη στήριξής τους, μέσα από την αναδιάρθρωσή τους, τον εξορθολογισμό της λειτουργίας τους αλλά και τη χρηματοδοτική τους ενίσχυση. Στο πλαίσιο αυτό εκφράστηκαν διάφορες απόψεις, ενώ επιχειρήθηκε εν μέρει, νομοθετικά [1], και η αναδρομική επιβολή εισφορών.

Μοιραία τίθεται λοιπόν το ζήτημα εάν είναι επιτρεπτή η αναδρομική επιβολή εισφορών και σε ποια έκταση. Η επιχειρούμενη απάντηση στο εν λόγω ζήτημα καταλαμβάνει δύο σκέλη. Το πρώτο αφορά στη δυνατότητα νομοθετικής πρόβλεψης για αναδρομική επιβολή εισφορών και το δεύτερο στη δυνατότητα της Διοίκησης για αναδρομική επιβάρυνση – αναζήτηση εισφορών του ασφαλισμένου.

            Η προσέγγιση του πρώτου σκέλους της επιχειρούμενης απάντησης συνδέεται άρρηκτα με τη νομική φύση των ασφαλιστικών εισφορών, προκειμένου να προσδιοριστεί εάν η έννοια των ασφαλιστικών εισφορών μπορεί να υπαχθεί σε μία από τις σαφώς και περιοριστικά προσδιορισμένες περιπτώσεις απαγόρευσης αναδρομικής ισχύος των νόμων που καθορίζει το Σύνταγμά μας [2] και ειδικότερα, εάν η έννοια των εισφορών εντάσσεται στο ρυθμιστικό πεδίο της διάταξης του άρθρου 78 παρ. 2 Σ, το οποίο διακρίνει τα δημόσια βάρη σε δύο έννοιες γένους, ήτοι του φόρου και του οικονομικού βάρους [3].

Συγκεκριμένα, η διάταξη του άρθρου 78 παρ. 2 Σ ορίζει ότι «φόρος ή άλλο  οποιοδήποτε οικονομικό βάρος δεν μπορεί να επιβληθεί  με νόμο  αναδρομικής  ισχύος  που εκτείνεται πέρα από το οικονομικό έτος το προηγούμενο εκείνου κατά το οποίο  επιβλήθηκε». Η απαγόρευση της συγκεκριμένης διάταξης αφορά στους φόρους και σε οποιοδήποτε οικονομικό βάρος. Από τη διατύπωση της εν λόγω διάταξης προκύπτει αβίαστα το ερώτημα εάν η έννοια των ασφαλιστικών εισφορών εντάσσεται στην έννοια του φόρου ή του οποιουδήποτε άλλου οικονομικού βάρους, προκειμένου ακολούθως να θεωρηθεί ότι και στις περιπτώσεις αυτές απαγορεύεται η αναδρομική ισχύς του σχετικού νόμου.

Συνέχεια

Στο όριο της φτώχειας 6,3 εκατ. Έλληνες, λέει έκθεση του Γραφείου Προϋπολογισμού

Στοιχεία – σοκ για την κατάσταση του ελληνικού νοικοκυριού, σε έκθεση του Γραφείου Προϋπολογισμού της Βουλής. Στη χειρότερη θέση της ΕΕ η Ελλάδα όσον αφορά τον κίνδυνο φτώχειας. Στα 432 ευρώ το όριο για το 2013. Αναποτελεσματικές οι πολιτικές προστασίας, άργησε το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα.

oaeekatasxeseis-543x330

Σε καθεστώς ένδειας 2,5 εκατομμύρια Έλληνες ενώ ακόμη 3,8 εκατ. πολίτες απειλούνται άμεσα από τη φτώχεια σύμφωνα με έκθεση του Γραφείου Προϋπολογισμού στη Βουλή.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της έκθεσης με τίτλο «Πολιτικές ελάχιστου εισοδήματος στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στην Ελλάδα: Μια συγκριτική ανάλυση», κατά το Β’ τρίμηνο του 2014 το ποσοστό ανεργίας στη χώρα ήταν 26,6%, έναντι 27,8% του προηγούμενου τριμήνου και 27,3% του αντίστοιχου τριμήνου του 2013. Ο αριθμός των ανέργων ανήλθε σε 1.280.101 ενώ πλήττει πλέον και τους αρχηγούς των νοικοκυριών, δηλ. εργαζόμενους άνδρες στην παραγωγική ηλικία. Η ανεργία των νέων 15-24 ετών ανήλθε στο 52%, ενώ πολλά νοικοκυριά είναι χωρίς κανέναν εργαζόμενο άλλα και χωρίς πόρους. Παράλληλα υπήρξε δραματική μείωση των αποδοχών, ενώ ο κατώτατος μισθός βρίσκεται κάτω από το επίπεδο του 2000.

Η φτώχεια, σημειώνεται σχετικά, μπορεί να εκτιμηθεί με τη βοήθεια τριών δεικτών. Ο πρώτος δείκτης αναφέρεται στην σχετική φτώχεια ο οποίος μετρά το ποσοστό του πληθυσμού με εισόδημα χαμηλότερο από το 60% του διάμεσου ισοδύναμου διαθέσιμου εισοδήματος. Όταν το διάμεσο εισόδημα αυξάνεται ή μειώνεται τότε και το όριο της φτώχειας αυξάνεται ή μειώνεται αντίστοιχα. Συγκεκριμένα, το 2013 το όριο φτώχειας ήταν 432 ευρώ το μήνα για ένα άτομο και 908 ευρώ για μια τετραμελή οικογένεια.

Συνέχεια

ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΕΙΣΦΟΡΕΣ

Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών (Τμήμα εκδίκασης Αναστολών)

Δικηγόρος ζήτησε από τα ΕΤΑΑ-ΤΑΝ-ΤΕΑΔ και ΕΤΑΑ-ΤΥΠΔΑ να απαλλαγεί – εξαιρεθεί από την καταβολή ασφαλιστικών εισφορών χρονικού διαστήματος από το έτος 2004 έως το έτος 2011 και να θεωρηθεί το βιβλιάριο ασθενείας του. Οι αιτήσεις του προς τα ανωτέρω Ταμεία απορρίφθηκαν, μεταξύ άλλων , για το λόγο ότι η αδυναμία εξόφλησης των ασφαλιστικών εισφορών δεν συνιστά κατά νόμο λόγο εξαίρεσης από την καταβολή τους.

Με το έγγραφο του ΕΤΑΑ-ΤΑΝ-ΤΕΑΔ, η επίδοση του οποίου έγινε με δικαστικό επιμελητή, ο αιτών κλήθηκε να καταβάλει εντος 1 μήνα από την επίδοσή του το καταλογισθέν ποσό των ασφαλιστικών εισφορών μέχρις εξοφλήσεως, αλλιώς θα επακολουθούσε αναγκαστική εκτέλεση σε βάρος της περιουσίας του. Από το ΕΤΑΑ-ΤΥΠΔΑ εκδόθηκε έγγραφο του προϊσταμένου με το οποίο η αίτηση απορρίφθηκε. Με το ίδιο έγγραφο, ο αιτών ενημερώθηκε σχετικά με το δικαίωμα του να ασκήσει ενδικοφανή προσφυγή (ένσταση).

Κατά των ανωτέρω απορριπτικών πράξεων ο αιτών άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου προσφυγή, με την οποία, μεταξύ άλλων ζήτησε, να ανασταλεί η εκτέλεση των προσβαλλόμενων πράξεων, πρόσθετα δε, να ανασταλεί κάθε μέτρο αναγκαστικής εκτέλεσης του ΕΤΑΑ-ΤΑΝ-ΤΕΑΔ και του ΕΤΑΑ-ΤΥΠΔΑ ή άλλου αρμοδίου φορέα σε βάρος της περιουσίας του.

Συνέχεια

Η ασφάλιση των αυτοαπασχολούμενων στην ΕΕ

Ενωμένη Ευρώπη, αλλά για ποιά Ευρώπη μιλάμε ; Οι Ελληνες είναι ευρωπαίοι μόνο στις υποχρεώσεις και όχι σε δικαιώματα όπως είναι το ασφαλιστικό. Μόνο στην Ελλάδα υσχύει αυτό το αίσχος του ΟΑΕΕ. Πάγια εισφορά αυξανόμενη ανεξαρτήτως εισοδήματος.

news_xrim_οαεε

Σύμφωνα με τα στοιχεία απο τα επίσημα έγγραφα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ας ρίξουμε μια ματιά για το τί υσχύει για τους αυτοαπασχολούμενους ελεύθερους επαγγελματίες στις υπόλοιπες χώρες της Ευρωπαικής Ενωσης.

Τα συμπεράσματα δικά σας.

Συνέχεια

Βάλτε τέλος στον ρατσισμό του ΟΑΕΕ

breaking-the-chains-of-debt

Αν υπήρχε όργανο μέτρησης της οργής στο χώρο των ασφαλισμένων του ΟΑΕΕ, θα είχε τερματίσει. Αν υπήρχε δημοσκόπηση του αισθήματος της αδικίας στον ίδιο χώρο, θα είχε βγάλει τους μικρούς επαγγελματίες στον δρόμο. Αν υπήρχε λίγη τσίπα σε όλους αυτούς που κυβέρνησαν και κυβερνούν, δεν θα τολμούσαν να μιλούν για ισονομία και κράτος δικαίου,  ενώ κουνούν απειλητικά το δάκτυλο στους κατεστραμμένους.

Μα δεν υπάρχει τίποτα απ’ αυτά, μόνο τα αντίθετά τους υπάρχουν.

Αναλγησία και αδιαφορία για την έως τα χθες «ραχοκοκκαλιά» της ελληνικής οικονομίας και σημερινό ετοιμοθάνατο ασθενή. Απάθεια μπροστά στην άγρια εκμετάλλευση της αγελάδας που τάιζε και ταΐζει την πραγματική οικονομία.

Αντιαναπτυξιακές λογικές και απουσία κανόνων υγιούς και ισότιμης ανάπτυξης, είναι η καθημερινότητα σε πάνω από ενάμιση εκατομμύριο Έλληνες, πολίτες μόνο στα χαρτιά.

Συνέχεια