Επαχθές και παράνομο μέτρο η απώλεια σύνταξης λόγω οφειλών

listia_oaee

Η γνωμοδότηση Μανιτάκη, αλλά κι όσες αποφάσεις έχουν δει το φως της δημοσιότητας κατά του ΟΑΕΕ, απέδειξαν ότι πολλές φορές οι ασφαλισμένοι είχαν απέναντί τους νόμους αντισυνταγματικούς και παράνομους και πως δεν θα πρέπει να θεωρούν ως δεδομένο πως όσοι νόμοι ή εγκύκλιοι επικαλείται κι εφαρμόζει ο ΟΑΕΕ, είναι σύμφωνα με όσα το Σύνταγμα κι οι διεθνείς συνθήκες καθορίζουν.

Σε επιβεβαίωση όλων αυτών ήρθε ένα τυχαίο περιστατικό για να γίνει γνωστό  ότι η στέρηση του συνταξιοδοτικού δικαιώματος  είναι μέτρο επαχθές και παράνομο.

Ειδικότερα, σε πρόσφατη απόφασή της η Ολομέλεια του Ελεγκτικού Συνεδρίου έκρινε ότι η οριστική και πλήρης περικοπή της σύνταξης, αποτελεί υπερβολικά επαχθή κύρωση.

Σύμφωνα με την υπ’ αριθμ. 2248/2016 απόφαση της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου, η προβλεπόμενη οριστική, πλήρης και αυτοδίκαιη απώλεια του συνταξιοδοτικού δικαιώματος […] συνιστά κύρωση υπερβολικά επαχθή, η οποία ανατρέπει ήδη σε νομοθετικό επίπεδο τη δίκαιη ισορροπία ανάμεσα στις απαιτήσεις του γενικού συμφέροντος και της προάσπισης του περιουσιακού δικαιώματος προς απόληψη σύνταξης.

Όπως επισημαίνει το Δικαστήριο, το μέτρο αυτό έρχεται σε αντίθεση τόσο με τη συνταγματική αρχή της αναλογικότητας, όσο και με το άρθρο 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της Ε.Σ.Δ.Α..

Επιπλέον, η πλήρης και αυτοδίκαιη αποστέρηση της σύνταξης και, μάλιστα, ανεξαρτήτως του εάν μέρος της αντιστοιχεί σε καταβληθείσες από τον ασφαλισμένο εισφορές, συνεπαγόμενη, περαιτέρω, την απώλεια και κάθε κοινωνικής κάλυψης, συμπεριλαμβανομένης της ασφάλισης υγείας, συνιστά μέτρο εξαιρετικά επαχθές, που ακολουθεί τον ασφαλισμένο μέχρι το πέρας του βίου του και θέτει σε κίνδυνο τη διαβίωσή του, στερώντας από αυτόν το βασικό μέσο για την αντιμετώπιση των βιοτικών του αναγκών, σε μία ηλικία κατά την οποία η δυνατότητα αναπλήρωσης της σύνταξης μέσω άλλων πόρων είναι σε μεγάλο βαθμό αβέβαιη, αν όχι ανύπαρκτη, με συνέπεια την προσβολή και της προστατευόμενης από το άρθρο 2 παρ. 1 του Συντάγματος ανθρώπινης αξιοπρέπειάς του.

(upd10/2/2017) Στην απόφαση γίνεται ειδική αναφορά στην αναλογικότητα που οφείλει να έχει κάθε μέτρο. Έτσι, η απορρέουσα από την έννοια του κράτους δικαίου (άρθρα 1 παρ. 3 και 4, 25, 26, 87, 93, 94 και 95 του Συντάγματος) και προβλεπόμενη πλέον ρητώς στο άρθρο 25 παρ. 1 του Συντάγματος αρχή της αναλογικότητας επιβάλλει στον κοινό νομοθέτη, όταν θεσπίζει ένα δυσμενές μέτρο σε βάρος μιας κατηγορίας προσώπων, που συνεπάγεται την εξαίρεσή τους από έναν ευμενή γενικότερο κανόνα δικαίου, να χρησιμοποιεί κριτήρια που δικαιολογούνται από λόγους δημοσίου συμφέροντος, το μέτρο δε αυτό πρέπει να είναι αναγκαίο για την επίτευξη του επιδιωκόμενου σκοπού και να τελεί σε άμεση συνάφεια προς το σκοπό αυτό, αλλά και προς το αντικείμενο της ρύθμισης. Αν το θεσπιζόμενο μέτρο είναι τέτοιας έντασης και διάρκειας που υπερακοντίζει καταδήλως τον επιδιωκόμενο σκοπό, συνεπαγόμενο μειονεκτήματα δυσανάλογα προς τα πλεονεκτήματα που απορρέουν από την εξυπηρέτηση του σκοπού αυτού, αντίκειται στην ως άνω αρχή, με συνέπεια η διάταξη που το προβλέπει να είναι ανίσχυρη και μη εφαρμοστέα (Ολομ. Ελ. Συν. 6456/2015, 477, 2254, 1817/2014, 440/2012, 2797/2011, 44/2009, 1277/2007, 2287/2005 κ.ά.). – Η προηγούμενη παράγραφος, είναι απόσπασμα από το κείμενο της απόφασης 2248/2016 της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου.

Αναλογικότητα που φυσικά κάθε άλλο παρά τηρείται όταν ένας ασφαλισμένος με οφειλές που υπερβαίνουν τις 20.000 βρίσκεται μπροστά σε πολλαπλάσια μέτρα εναντίον του και κινδυνεύει :

  1. Να χάσει το συνταξιοδοτικό του δικαίωμα.
  2. Να χάσει το σύνολο των εισφορών που έχει πληρώσει από την τσέπη του (δεκάδες ή εκατοντάδες χιλιάδες)
  3. Να συνεχιστούν τα αναγκαστικά μέτρα είσπραξης σε βάρος του ίδιοι ή/και των κληρονόμων του.
  4. Να βρεθεί σε κίνδυνο επιβίωσης, στερούμενος στοιχειωδών πόρων διαβίωσης.

Ανανέωση 3/7/2017 : Προς ενίσχυση των προηγουμένων υπάρχει και η απόφαση 1129/2003 του Συμβουλίου της Επικρατείας, όπου στην σκέψη 7 αναφέρει ότι «η συνταγματική αρχή της αναλογικότητας επιβάλλει την επιδίωξη του δημοσίου σκοπού με τον ηπιότερο για τον διοικούμενο τρόπο»

Και πιστεύω μπορεί ο καθ’ ένας να αντιληφθεί ότι ο ΟΑΕΕ αντί του ηπιότερου τρόπου εφάρμοσε τον πλέον επαχθή, αφού εφαρμόζει πολλαπλάσια μέτρα σε βάρος του οφειλέτη, δυσανάλογα με τον επιδιωκόμενο σκοπό.

Ανανέωση 23/7/2017 : η αρχή της αναλογικότητας είναι πολύ ισχυρή επίσης στην ευρωπαϊκή νομολογία και χαρακτηριστικό είναι το απόσπασμα απόφασης  :
«… πρέπει να υπάρχει μία εύλογη σχέση αναλογικότητος μεταξύ των χρησιμοποιούμενων μέσων και του εmδιωκόμενου σκοπού σε οποιοδήποτε μέτρο που στερεί ένα άτομο από την πειριουσία του (Pressos Compania Naviera S.A. και λοιποί κατά Βελγίου, απόφαση της 20 Νοεμβρίου] 995, serie Α πο. 332, σελ. 23, g 38).
Στην έννοια της περιουσίας, η οποία έχει αυτόνομο περιεχόμενο, ανεξάρτητο από την τυmκή κατάταξη των εmμέρους περιουσιακών δικαιωμάτων στο εσωτερικό δίκαιο, περιλαμβάνονται όχι μόνο τα εμπράγματα δικαιώματα  αλλά και όλα τα δικαιώματα περιουσιακής φύσεως και τα κεκτημένα «οικονομικά συμφέροντα». Καλύπτονται κατ’ αυτόν τον τρόπο και τα ενοχικής φύσεως περιουσιακά δικαιώματα και ειδικότερα απαιτήσεις που απορρέουν από έννομες σχέσεις του δημοσίου ή του ιδιωτικού δικαίου, είτε  αναγνωρισμένες με δικαστική ή διαιτητική απόφαση, είτε απλώς γεννημένες κατά το εθνικό δίκαιο, εφόσον υπάρχει νόμιμη προσδοκία, με βάση το ίσχύον έως την προσφυγή στο δικαστήριο δίκάιο, ότι μπορούν να ικανοποιηθούν δικαστικά…»
«… Συνεπώς, στην έννοια του προστατευόμενου κατά τα ανωτέρω  περιουσιακού δικαιώματος υπάγονται τόσο οι αμοιβές όσο και οι συντάξεις και  οι εν γένει κοινωνικοασφαλιστικές παροχές, όπως έχει παγίως γίνει δεκτό μέσω της νομολογίας του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων…»  (σελίδες 6 και 7)

***

Όπως είναι κατανοητό από τα προηγούμενα, ένα νέο μέτωπο διεκδίκησης ανοίγει και θα πρέπει να το διερευνήσουν με νομικούς οι ενδιαφερόμενοι ασφαλισμένοι που λόγω οφειλών αποκλείονται από το συνταξιοδοτικό τους δικαίωμα, χάνοντας όλες τις εισφορές που επί χρόνια είχαν πληρώσει από την τσέπη τους κι ενώ ο ΟΑΕΕ θα συνεχίσει να καταδιώκει με αναγκαστικά μέτρα είσπραξης, σε κινητά κι ακίνητα, τους ίδιους και τους κληρονόμους τους.

Με πληροφορίες από Γιώργο Φλωρά και lawspot.gr

Το πλήρες κείμενο της απόφασης ΕΔΩ και ΕΔΩ

***

Υπ’ όψιν πως από το 2014, σε έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους προς την Βουλή, ήταν επίσημα γνωστό ότι υπήρχε άγνωστος αριθμός δικαιούχων που δεν τους χορηγούσαν σύνταξη λόγω οφειλών, με προφανές το πρόβλημα επιβίωσής τους. Η έκθεση ΕΔΩ. (σελ.3 – Β. Ι. 1.)

Το πρόβλημα είχε καταγγείλει στη Βουλή το 2016 κι ο ανεξάρτητος Βουλευτής κος Παναγούλης με επερώτησή του που περιγράφει ακριβώς το ισχύον καθεστώς που έχει αποκλείσει χιλιάδες από σύνταξη.

Γιάννης Μανιάτης   

Σχετικά άρθρα :

Ετοιμάζονται να κλέψουν τις εισφορές των ελευθέρων επαγγελματιών

Αναφορά στον Συνήγορο του Πολίτη για τη στέρηση σύνταξης λόγω οφειλών

Η ομάδα μας στο Facebook

facebook_logo

 

Advertisements

3 thoughts on “Επαχθές και παράνομο μέτρο η απώλεια σύνταξης λόγω οφειλών

  1. […] μάλιστα να σημειώσουμε ότι πρόσφατα το Ελεγκτικό Συνέδριο έκρινε πως ήταν αντισυνταγματική η…  – σε δημόσιο υπάλληλο που είχε καταδικαστεί […]

    Μου αρέσει!

  2. […] Για όσους έχουν ήδη περάσει το όριο των 20.000 στις οφειλές ή είναι κοντά, οπότε είναι θέμα χρόνου για να το ξεπεράσουν, συνεχίζει το υπουργείο να μην δίνει λύση, με αποτέλεσμα εφ’ όσον ξέρουν πως δεν πρόκειται να πάρουν σύνταξη, να μην έχουν ουσιαστικό λόγο επανένταξης. Κι αυτό παρά την παρανομία του μέτρου που ανέδειξα με σχετικά άρθρα. […]

    Μου αρέσει!

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.