Τέσσερις προτάσεις για το νέο ασφαλιστικό

Asfalistiko1-570_856_481_76

   

Μετά από επτά χρόνια συνεχόμενης μείωσης των εισοδημάτων στον χώρο των ελευθέρων επαγγελματιών, το νέο ασφαλιστικό, όπως κάθε τι νέο, θα πρέπει να νοηματοδοτεί εμπράκτως αίσθημα κοινωνικής δικαιοσύνης και ισότιμης αντιμετώπισης όλων των ασφαλισμένων από την πολιτεία. Παράλληλα, θα πρέπει να εντάσσεται στη γενικότερη οικονομική, αναπτυξιακή αλλά και την κοινωνική πολιτική.

Όπως σε κάθε ανάλογη περίπτωση δημιουργίας του νέου, αυτό δεν θα μπορέσει να καταξιωθεί στην συνείδηση των πολιτών εάν δεν προηγηθεί η εκκαθάριση του παλαιού και δεν διερευνηθούν από την δικαιοσύνη όλες οι περιπτώσεις που είχαν ως αποτέλεσμα μείωση των αποθεματικών, μείωση του μόχθου των ασφαλισμένων και φυσικά να σταματήσει κάθε ενέργεια εκποίησης της ακίνητης περιουσίας των ταμείων που είναι περιουσία των ασφαλισμένων, αλλά να τύχουν αξιοποίησης ώστε να στηριχτεί η εκ νέου δημιουργία αποθεματικών.

Με αφορμή την πρόταση της κυβέρνησης, για τις εισφορές ελευθέρων επαγγελματιών και αυτοαπασχολούμενων,  έγινε κατανοητό στο πανελλήνιο ότι οι έως τώρα εισφορές, αθροιζόμενες με τους κάθε μορφής φόρους, αποτέλεσαν το θανάσιμο μείγμα για τις χιλιάδες μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων που έκλεισαν τα προηγούμενα χρόνια και ο δημόσιος διάλογος μπήκε για πρώτη φορά στην ουσία του προβλήματος. Στο σύνολο των δημοσίων βαρών, φόρων και εισφορών που καλείται να πληρώνει κάθε ελεύθερος επαγγελματίας ή  αυτοαπασχολούμενος.

Στα πλαίσια του δημοσίου διαλόγου, αλλά και της προσπάθειας εξόδου από την κρίση με μοχλό ανάπτυξης το χώρο των μικρομεσαίων,  θα πρέπει να επισημανθούν συνοπτικά τα εξής :

Για τις εισφορές Σύνταξης ως βάση της συζήτησης θα πρέπει να είναι η γενική παραδοχή του νομικού κόσμου ότι οι εισφορές είναι δημόσια βάρη. Στην παραδοχή αυτή συνηγορεί και το γεγονός ότι ο ΟΟΣΑ συνυπολογίζει φόρους και εισφορές στις μελέτες με τις οποίες αποτυπώνει το εναπομείναν διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών, στις χώρες μέλη του. Με αυτά ως δεδομένα η πρόταση για αναλογικές εισφορές είναι στη σωστή κατεύθυνση, όμως θα πρέπει όμως να ληφθούν υπ’ όψιν οι παρακάτω κανόνες προσδιορισμού του γενικού πλαισίου :

α) το σύνολο φόρων και εισφορών να διαμορφώνεται ανάλογα με τις οικονομικές δυνάμεις του ασφαλισμένου και να υπάρχει πρόβλεψη αφορολόγητου και ανεισφορολόγητου ορίου

β) το σύνολο των δημοσίων βαρών, φόρων και εισφορών που καλείται να πληρώσει ο ελεύθερος επαγγελματίας, θα πρέπει να του αφήνουν εισόδημα ικανό να καλύψει τις εύλογες δαπάνες αξιοπρεπούς διαβίωσης

γ) να μην έχει χαρακτήρα δήμευσης του εισοδήματός του

δ) να διασφαλίζεται η αναλογικότητα εισφορών – παροχών, με σημείο εκκίνησης μια ελάχιστη βάση παροχών, ικανή να προστατεύει την ανθρώπινη αξία στην τρίτη ηλικία.

ε) η αναλογικότητα εισφορών – παροχών να ξεκινά από το πρώτο ευρώ που έχει καταβάλλει ο ασφαλισμένος ΧΩΡΙΣ ΚΑΝΕΝΑ ΠΛΑΦΟΝ, με μοναδικό κριτήριο τη συμπλήρωση της απαιτούμενης ηλικίας για συνταξιοδότηση.

Με βάση τα προηγούμενα οι εισφορές μαζί με το σύνολο των φόρων – συμπεριλαμβανομένων πάσης μορφής φόρων, όπως τέλος επιτηδεύματος, ΕΝΦΙΑ κ.ά – δεν θα πρέπει να υπερβαίνουν το 35% – 45% του εισοδήματος και σε κάθε περίπτωση να διασφαλίζεται ότι το εναπομείναν εισόδημα θα επαρκεί για την αξιοπρεπή διαβίωση του ασφαλισμένου.

***

Οφειλές και Σύνταξη. Με βάση το νόμο 3863/2010 είχε θεσμοθετηθεί αναλογικό τμήμα σύνταξης, βάσει των εισφορών που έχει καταβάλει στον εργασιακό του βίο ο ασφαλισμένος. Δηλαδή, κάποιος που θα έχει καταβάλλει 10.000, θα πάρει αναλογική σύνταξη με βάση τις 10.000, ενώ κάποιος που θα έχει καταβάλλει 20.000 θα πάρει αναλογική σύνταξη με βάση τις 20.000. Συνεπώς, εισφορές που δεν πληρώθηκαν μετά την 1/1/2011, οπότε και τέθηκε σε ισχύ ο ανωτέρω νόμος, δεν μπορεί να θεωρηθούν οφειλές, καθώς ο ασφαλισμένος θα λάβει αναλογική σύνταξη από το ποσό που ο ίδιος έχει καταβάλει στον «προσωπικό του κουμπαρά» έως την ημέρα κατάθεσης αίτησης προς συνταξιοδότηση.

Οφειλές που δημιουργήθηκαν πριν την 1/1/2011, αφού εκκαθαριστούν από τις παράνομες χρεώσεις που υποδεικνύει η γνωμοδότηση Καϊδατζή – Μανιτάκη (παράνομα υψηλές εισφορές, ιατροφαρμακευτική που δεν παρείχε ο οαεε, τόκοι, προσαυξήσεις κ.ά.) παγώνουν κι εξετάζονται από πρωτοβάθμιο δικαστικό όργανο, το οποίο θα κρίνει τη δυνατότητα περαιτέρω μείωσης – κουρέματος, κατ’ αναλογία της αντιμετώπισης των δανειοληπτών, εφ΄όσον δεν δημιουργήθηκαν με υπαιτιότητα του ασφαλισμένου. Το εναπομείναν ποσό οφειλής, ανάλογα με το ύψος, μπορεί να αφαιρεθεί τμηματικά από την καταβαλλόμενη σύνταξη, είτε να ρυθμιστεί με βάση τις πραγματικές δυνατότητες του ασφαλισμένου, είτε να γίνει συνδιασμός των δύο προηγούμενων προτάσεων.

Με αυτή την πρόταση δίνεται λύση στην έως τώρα αντικειμενική αδυναμία των ασφαλισμένων να καταβάλλουν τρέχουσες εισφορές και ποσό ρύθμισης, με αποτέλεσμα να μένουν εκτός ασφαλιστικού συστήματος, το ταμείο να στερείται πόρους, να χάνεται η ασφαλιστική συνείδηση και να αυξάνεται η μαύρη εργασία. Επίσης, με αυτό τον τρόπο, σε συνδυασμό με την πρόταση που ακολουθεί για Δεύτερη Ευκαιρία, ένα σημαντικό κομμάτι όσων εξαναγκάστηκαν σε διακοπή εργασιών τα προηγούμενα χρόνια θα μπορέσουν να επαναδραστηριοποιηθούν και να υπάρξει ουσιαστική ανάπτυξη στο χώρο των μικρομεσαίων που με τις κατάλληλες δράσεις από την πολιτεία, μπορεί να γίνει εφαλτήριο για μεγαλύτερη ανάπτυξη και μείωση της ανεργίας.

***

Δεύτερη ευκαιρία. Θα πρέπει να γίνει συμμμόρφωση της διοίκησης του ΟΑΕΕ καθώς και του νέου ενιαίου ταμείου με την γνωμοδότηση Καϊδατζή – Μανιτάκη και να χορηγούνται οι προβλεπόμενες βεβαιώσεις, ανεξαρτήτως οφειλών, αλλά και κάθε άλλο πρόσφορο μέσο, έτσι ώστε να μπορέσουν να επαναδραστηριοποιηθούν όσοι χωρίς δική τους υπαιτιότητα εξαναγκάστηκαν σε διακοπή εργασιών, λόγω της υπεροφορολόγησης και της υπερεισφορολόγησης των προηγούμενων χρόνων κι εν μέσω οικονομικής κρίσης.

***

Τέλος, για το μείζον θέμα της ιαροφαρμακευτικής περίθαλψης, να σημειώσω ότι είναι υπερσυνταγματική υποχρέωση της πολιτείας, βάσει διεθνών συνθηκών σύμφωνα με τις οποίες απολαμβάνουν υπηρεσίες υγείας οι πρόσφυγες και μετανάστες ανεξαρτήτως εάν είναι ενταγμένοι στο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης. Ακριβώς γι’ αυτό είναι αδιανόητο οι ίδιες υπηρεσίες να μην παρέχονται σε έλληνες πολίτες οι οποίοι λόγω της οικονομικής κρίσης οδηγήθηκαν σε αδυναμία πληρωμής ασφαλιστικών εισφορών κι ενώ το εθνικό σύστημα υγείας  πληρώνεται από το σύνολο του ελληνικού λαού μέσω των έμμεσων και άμεσων φόρων. Με αυτό ως δεδομένο, δεν τίθεται καν θέμα εισφορών υγείας για κάτι που οι ελεύθεροι επαγγελματίες πλήρωσαν και πληρώνουν. Η πρόταση αυτή θα δώσει λύση και στο πρόβλημα των ανασφάλιστων που αποτελεί ανθρωπιστική βόμβα στα θεμέλια του κοινωνικού κράτους. Στα πλαίσια της πρότασης αυτής, θα πρέπει η πολιτεία να καθορίσει με σαφήνεια το ποσοστό της φορολογίας με το οποίο θα χρηματοδοτείται ετήσια το εθνικό σύστημα υγείας, φροντίζοντας παράλληλα να πατάξει τα φαινόμενα κακοδιαχείρισης και αλόγιστης σπατάλης που είναι σε βάρος του κοινωνικού συνόλου, παρέχοντας υπηρεσίες υγείας υψηλού επιπέδου στους πολίτες της.

Ανανέωση 28/1/2016Στα πλαίσια των προτάσεων που έστειλα στον Σύλλογο Αττικής εν όψει της συνάντησής τους με τον υπουργό, συμπληρωματικά κατέθεσα τα εξής για το θέμα των συντάξεων :

ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ – ΠΑΡΟΧΕΣ

1) Αύξηση των προβλεπόμενων ποσοστών αναπλήρωσης για την καθορισμένη ανταποδοτική σύνταξη. (Τήρηση των όρων της ανταποδοτικότητας σε επίπεδα που καθιστούν συμβατές τις καταβαλλόμενες εισφορές με την σύνταξη – αντιπαροχή).

2) Ρητή νομοθετική κατοχύρωση της κρατικής εγγύησης και επί του ανταποδοτικού τμήματος της σύνταξης
3) Αντί του όρου «Εθνική σύνταξη» να παραμείνει ο όρος «Βασική σύνταξη»

Γιάννης Μανιάτης      

 

Καταθέστε τη γνώμη και τις προτάσεις σας στην Ομάδα στο Facebook

facebook_logo

Advertisements

4 thoughts on “Τέσσερις προτάσεις για το νέο ασφαλιστικό

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.