Η αθόρυβη δύναμη των μικρομεσαίων

VPRCΑπρ201302

Τις προάλλες μου έλεγε μια φίλη ασφαλισμένη του ΟΑΕΕ, ξέρεις τι δύναμη έχουμε εμείς οι ελεύθεροι επαγγελματίες ; Μέχρι και κυβέρνηση μπορούμε να ρίξουμε αν θέλουμε.

Ξέρω, της απάντησα, την ίδια που έχει κι ο ταύρος, αλλά τον έχει το αφεντικό του να σέρνει το άροτρο. Την ίδια που έχει η αρκούδα κι όμως την έσερνε απ’ τη μύτη ο γύφτος για να του βγάζει μεροκάματο.

Ξαφνιάστηκε, γιατί περίμενε να βρει συμπαράσταση στην αγανάκτησή της. Αδυνατούσε να καταλάβει τι της έλεγα. Αδυνατούσε να καταλάβει ότι δύναμη που δεν χρησιμοποιείται από αυτόν που την κατέχει είναι ανώφελη, σα να μην υπάρχει κι ακόμα χειρότερα ότι δεν παίζει ρόλο ποιος έχει τη δύναμη, αλλά ποιος την εκμεταλλεύεται.

Στις εκλογές, τον Γενάρη του ’15, ο χώρος των μικρομεσαίων είχε γίνει το μήλο της έριδος, κάτι που το μαρτυρούν τα δημοσιεύματα της εποχής εκείνης. Γιατί ; Γιατί η ανατροπή δεν ήταν δεδομένη με τις ομάδες δημοσίων υπαλλήλων και συνταξιούχων  που παραδοσιακά  στηρίζαν τα τελευταία χρόνια όσους προεκλογικά έδιναν τα περισσότερα σε παροχές.

Η ανατροπή, με ομολογία Σαμαρά, έγινε από τον χώρο των μικρομεσαίων ελεύθερων επαγγελματιών και αυτοαπασχολούμενων κι αυτό παρά την έλλειψη οργάνωσης, κάτι που έχουν οι άλλες κοινωνικές ομάδες.

Η τάξη αυτή, όσο κι αν έχει αποσιωπηθεί, έκανε την επανάστασή της. Αθόρυβα και με σφιγμένα χείλη, χωρίς διαδηλώσεις κι απεργίες, χωρίς βαρύγδουπες δηλώσεις στα δελτία ειδήσεων και τις εφημερίδες. Χωρίς να απειλήσει άλλες κοινωνικές ομάδες για να εκβιάσει τα δίκια της, ψήφισε ελπίδα, ενάντια σε κάθε λογική, αφού η λογική είχε πυροβολήσει τα πόδια της, όπως και τα προηγούμενα κόμματα εξουσίας, με τις πολιτικές τους που διέλυσαν τον συγκεκριμένο χώρο, με υπερφορολόγηση και υπερεισφορολόγηση *(1).

Ένα χρόνο μετά κι ο συγκεκριμένος χώρος εξακολουθεί να μην έχει συνειδητοποιήσει τη δύναμή του και να παραμένει ουσιαστικά ανοργάνωτος και κατακερματισμένος σε συντεχνιακές ή ακόμα και σε ομάδες κοινών οικονομικών σκοπιμοτήτων, με την κάθε ομάδα να ενδιαφέρεται για τα του οίκου της, πρακτική που συντηρεί το έλλειμα συλλογικής οργάνωσης σε μια ελάχιστη κοινή βάση αιτημάτων.

Επιμελητήρια, εμπορικοί και βιοτεχνικοί σύλλογοι, ομοσπονδίες και κάθε άλλης μορφής θεσμικοί φορείς των ελευθέρων επαγγελματιών και των αυτοαπασχολούμενων, ακόμα αδυνατούν να βρουν κοινό βηματισμό και να ενώσουν τις φωνές τους απέναντι στην εξωπραγματική επιβάρυνση των δημοσίων βαρών που καλούνται να πληρώσουν, με το σύνολο φόρων και εισφορών να ξεπερνά μερικές φορές το σύνολο των εισοδημάτων τους.

Οι σύλλογοι ασφαλισμένων του ΟΑΕΕ που δημιουργήθηκαν τα τελευταία χρόνια, με ελεύθερους επαγγελματίες από διαφορετικές συντεχνιακές ομάδες, αν και θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως ενωτικό στοιχείο, λόγω της απειρίας κυρίως, επικεντρώθηκαν στα προβλήματα με τον ΟΑΕΕ και μόλις πρόσφατα ορισμένοι εξ αυτών άρθρωσαν φωνή για την ουσία του προβλήματος, για το σύνολο των οικονομικών βαρών που καλείται να πληρώσει ο ασφαλισμένος ελεύθερος επαγγελματίας και αυτοαπασχολούμενος,  μέσω φόρων – έμμεσων και άμεσων – και εισφορών. Σύνολο που όπως αναφέρθηκε και προηγουμένως σε αρκετές περιπτώσεις, ειδικά στα μικρά εισοδήματα, ξεπερνά ακόμα και το συνολικό εισόδημα του ασφαλισμένου, δημιουργεί οφειλές που είναι πάνω από την πραγματική φοροδοτική του ικανότητα κι άρα εξωπραγματικές κι εξωθεί τους ασφαλισμένους σε φτωχοποίηση κι έξοδο από την αγορά εργασίας, γεγονός που έχει καταγραφεί σε επίσημες κρατικές εκθέσεις, όπως είναι η έκθεση γραφείου προϋπολογισμού της Βουλής *(2).

Η πρόσφατη συμπόρευση επαγγελματιών από διαφορετικούς χώρους, έδειξε πως ότι δεν είχαν καταφέρει μέχρι τώρα οι διάφοροι φορείς τους, είτε γιατί δεν το είχαν επιδιώξει πραγματικά, είτε γιατί υπήρχαν διαφορετικές επιδιώξεις για κάθε ομάδα το προηγούμενο διάστημα, το κατάφερε η πρόταση της κυβέρνησης για το νέο ασφαλιστικό και το κενό οργάνωσης ξεπεράστηκε, όταν έγινε κοινό αίτημα από την βάση, από τους ίδιους τους ασφαλισμένους, να ενωθούν οι φωνές όλων.

Είναι γνωστό ότι η φύση απεχθάνεται τα κενά και είναι θέμα χρόνου να καλυφτεί το κενό αυτό οργάνωσης του χώρου των ελεύθερων επαγγελματιών και των αυτοαπασχολούμενων, ώστε η μέχρι τώρα αθόρυβη δύναμη να πάρει τη θέση του ρυθμιστή που της αρμόζει.

Γιάννης Μανιάτης 

Παραπομπές :

*(1) : Υψηλοί Φόροι και Εισφορές : Το εκρηκτικό μείγμα που οδήγησε σε λουκέτα, ανέργους και οφειλές σε ταμεία και εφορία

*(2) : Στο όριο της φτώχειας 6,3 εκατ. Έλληνες, λέει έκθεση του Γραφείου Προϋπολογισμού

Η ομάδα μας στο Facebook

facebook_logo

Advertisements